In de overgang van de anus naar de endeldarm bevinden zich zwellichamen. Die helpen de sluitspier om de darmuitgang afgesloten te houden, zodat vocht en gas niet naar buiten kunnen. Deze zwellichamen bestaan uit sponsachtig weefsel vol kleine bloedvaatjes. Aan de buitenkant zijn ze bedekt met een dun laagje darmslijmvlies, aan de binnenkant zitten ze met bindweefselstrengetjes vast aan de sluitspier.
We spreken van aambeien (hemorroïden) wanneer de zwellichamen abnormaal sterk opzetten en van hun plaats losraken. Meestal zorgt dit alleen tijdens en kort na de stoelgang voor klachten. Soms kunnen ze echter zo sterk opzwellen en naar buiten 'uitzakken' dat ze blijvend buiten de sluitspier uitpuilen.
Wanneer ontstaan aambeien?Er zijn verschillende oorzaken waardoor aambeien kunnen ontstaan. Heel vaak gaat het om een combinatie van factoren. Meestal gaat een persoonlijke aanleg samen met: - vaak en hard persen tijdens de stoelgang;
- onvoldoende lichaamsbeweging en langdurig zitten;
- niet op tijd ontlasten bij aandrang;
- een verkeerde zindelijkheidstraining (een haastige, geforceerde stoelgang);
- een (te) nauwe sluitspier;
- een hoog lichaamsgewicht.
Door vaak en hard persen raken de bloedvaten gestuwd en zetten uit. Hierdoor zwelt het sponzige weefsel van de zwellichamen sterk op, de bevestiging aan de spierlaag raakt beschadigd en de aambei wordt tussen ontlasting en sluitspier naar buiten geknepen. Persen is meestal een gevolg van harde, droge ontlasting door een tekort aan vezelstoffen in het voedsel en/of door te weinig drinken. Ook uitstel van de stoelgang kan de ontlasting laten indrogen.
Ook in de zwangerschap is er een grotere kans op aambeien. terug Welke klachten ontstaan bij aambeien?Aambeien kunnen allerlei klachten veroorzaken: - De opgezwollen aambei geeft vaak loze aandrang en een propgevoel.
- Een minder goede afsluiting van de anus kan tot lekkage van darmslijm en dunne ontlasting leiden. Dit kan weer huidirritatie en hinderlijke jeuk veroorzaken.
- Het kwetsbare slijmvlies met uitgezette bloedvaatjes kan door lang en krachtig persen, beschadiging door harde ontlasting of te hard wrijven met toiletpapier kapot gaan en oppervlakkig bloedverlies veroorzaken.
- De naar buiten gezakte aambei gaat aanvankelijk vanzelf weer terug, maar moet in een later stadium vaak naar binnen worden geduwd. In ernstiger gevallen kan de aambei door de sluitspier worden afgekneld, met als gevolg stuwing in de bloedvaten, toename van de zwelling, pijn en kans op een bloeding.
- De sluitspier kan door pijn in een kramptoestand raken, waardoor de afklemming en de stuwing nog verder toenemen en stolselvorming in het uitgezette netwerk van bloedvaten kan optreden. Hierdoor ontstaat een vaste en niet meer terug te duwen, pijnlijke zwelling in de anus.
Let op: niet alle bloedverlies uit de anus is het gevolg van aambeien! Daarom moet de arts bij een bloeding uit de anus altijd nagaan wat de oorzaak van het bloedverlies is. Ook wanneer er duidelijk aambeien aanwezig zijn. Dit moet zeker wanneer er bloed op of door de ontlasting zit. Vooral bij personen ouder dan 50 jaar is een aanvullend onderzoek dan vaak noodzakelijk. terug De diagnose en de behandelingAambeien komen voor in verschillende gradaties. Onderstaand vindt u een indeling naar ernst van de gradatie en de daaraan gekoppelde behandeling. | | Classificatie naar gradatie | Meest voorkomende behandelmethoden | | Graad I | In dit stadium is het aambeiweefsel licht vergroot. Het betreft een inwendige aambei die van buitenaf niet zichtbaar of voelbaar is. Symptomen zijn jeuk en branderigheid en mogelijk bloedverlies tijdens of na de stoelgang. | - Dieet
- Zalf en/of zetpil
- Rubberbandligatie
- Sclerotherapie
| | Graad II | In dit stadium zijn de aambeien duidelijk vergroot en bereiken ze het gevoelige gebied rondom de anus. De symptomen als jeuk, branderigheid, gevoeligheid zijn duidelijk voelbaar en kunnen gepaard gaan met pijn. De aambeien kunnen met de ontlasting mee naar buiten komen, maar gaan vaak vanzelf weer terug. | - Sclerotherapie
- Rubberbandligatie
| | Graad III | De aambeien zijn nu zo groot dat ze buiten de anus zakken en veelal niet meer teruggaan zonder manuele hulp. Het manueel terugduwen kan erg pijnlijk zijn. De aambei is duidelijk voelbaar in het anale kanaal en dat kan een oncomfortabel drukkend gevoel geven. | - Rubberbandligatie
- Hemorrhoïdectomie
| | Graad IV | De aambeien zijn nu zo groot dat ze buiten de anus hangen en niet meer teruggeduwd kunnen worden in het anale kanaal. Pijn en jeuk zijn hevig, zitten is haast onmogelijk. | |
terug BehandelmethodenEen logische behandeling is het terugbrengen van de zwellichamen op hun oorspronkelijk plaats. Het uitzakken is dan verholpen en de aambeien kunnen dan ook geen klachten meer geven. Rubberbandligatie
Een tegenwoordig veel toegepaste methode is het afbinden van het overtollige slijmvlies met behulp van rubberbandjes (rubberbandligatie). Het slijmvlies sterft binnen zeven tot tien dagen af en het wondje geneest met een littekentje. Het elastiekje komt later vanzelf met de ontlasting naar buiten. Sclerotherapie
Een andere mogelijkheid is het spuiten van een irriterende vloeistof onder het slijmvlies. Als gevolg van de daarna optredende reactie verkleeft het slijmvlies aan de onderlaag. Bij een derde behandelingsmogelijkheid wordt ook het slijmvlies op de onderlaag gefixeerd. Hierbij wordt met een infrarood licht een brandwondje op het slijmvlies gemaakt. Ook kunnen combinaties van de genoemde behandelingen worden uitgevoerd. De ingrepen kunnen allemaal poliklinisch in 15-30 minuten gebeuren. Meestal is bij meer dan de helft van de patiënten al een goed resultaat te verwachten na de eerste poliklinische behandeling voor aambeien. Indien de verzakking van de aambeien erger is, kan een tweede of derde poliklinische behandeling nodig zijn. Hemorrhoïdectomie
Een operatie met ziekenhuisopname is voor aambeien nog zelden nodig. Bij volledig uitgezakte en ernstig afgeknelde aambeien, waarbij veel pijn bestaat, kan geen poliklinische behandeling plaatsvinden. Door middel van een operatie wordt dan de spanning van een deel van de kringspier onderbroken. In verband met de pijn vindt deze operatie meestal onder algehele narcose plaats. terug Het onderzoekAambeien worden in onze kliniek behandeld op het proctologisch spreekuur (het Griekse woord voor anus is proktos). Op het proctologisch spreekuur wordt onderzoek gedaan naar huidafwijkingen in of rondom het gebied van de anus, zoals onder andere eczeem, aambeien, fistels. Bij het onderzoek zijn een arts en een assistente aanwezig.
Het onderzoek wordt uitgevoerd op een behandeltafel, waarbij u achterover ligt met de knieholtes in beensteunen. Eerst wordt gekeken naar de huid rondom de anus, vervolgens wordt het laatste stukje van de endeldarm met één vinger onderzocht en als laatste wordt met een kijkbuisje - de proctoscoop - in de anus gekeken naar eventuele afwijkingen van het slijmvlies. Hoewel wij begrijpen dat een onderzoek in deze houding niet prettig is, is het voor u op deze manier het minst belastend. Aansluitend op het onderzoek kan in overleg een behandeling volgen.
Bel voor een afspraak: 030 - 23 17 855 of stuur een e-mail
Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken
top lichttherapie huidverbetering
|
